De inzet van personeel via derden – uitzendbureaus, detacheerders, platforms of subcontractors – is in veel sectoren niet meer weg te denken. Maar wie is in die situaties juridisch werkgever? En wie draagt de risico’s? De regels zijn complex, vooral als het werk over de grens plaatsvindt.

Uitzenden en detacheren: nationaal en internationaal

Zowel in Nederland als daarbuiten bestaat vaak onduidelijkheid over de juiste kwalificatie van een arbeidsrelatie. Uitzenden, detacheren en payrollen lijken op elkaar, maar hebben elk hun eigen juridische kenmerken.

Belangrijke aandachtspunten:

• Uitzenden (ABU/NBBU-cao): De werknemer werkt onder leiding en toezicht van de inlener. Er gelden specifieke regels over loon, opzegging en arbeidsvoorwaarden.
• Detacheren (met of zonder arbeidsovereenkomst): Bij detachering is er meestal sprake van een arbeidsovereenkomst met de detacheerder, maar met (langdurige) inzet elders. Dit kan nationale of internationale inzet betreffen.
• Internationale detachering: Denk aan een Nederlands bedrijf dat personeel uitzendt naar België of Duitsland. Naar een bedrijf binnen het eigen concern of naar een samenwerkingspartner. Dan gelden onder meer:
  • De detacheringsrichtlijn: verplicht naleving van kernarbeidsvoorwaarden in het werkland
  • De meldplicht bij de bevoegde instantie in het gastland
  • Verplichtingen rond A1-verklaringen en premies
  • Mogelijke toepassing van meerdere cao’s

Een verkeerde inschatting kan leiden tot boetes, naheffingen en aansprakelijkheid – óók voor de inlener.

Driehoeksverhoudingen en aansprakelijkheid

In elke driehoeksrelatie is het essentieel om vast te stellen wie de werkgever is, wie leiding en toezicht uitoefent en wie verantwoordelijk is voor correcte naleving van wet- en regelgeving. Denk aan:

• Inlenersaansprakelijkheid voor loonbelasting en sociale premies
• Ketenaansprakelijkheid bij onderaanneming in de bouw en logistiek
• Mede-aansprakelijkheid voor arbeidsongevallen of schijnzelfstandigheid

Juist als er meerdere schakels in de keten zitten, is de kans op misverstanden en juridische claims groot.

Platformwerk & actuele rechtspraak

Werk via digitale platforms zoals Deliveroo en Uber bracht het onderwerp ‘schijnzelfstandigheid’ en gezagsverhoudingen weer volop in het nieuws. In meerdere uitspraken is geoordeeld dat deze werkrelaties in feite arbeidsovereenkomsten zijn – ondanks de contractuele constructie als zelfstandige. Maar toch kan in bepaalde gevallen wel sprake zijn van een overeenkomst tussen een opdrachtgever en een echte zelfstandige. Niet alleen het contract zelf is dan van belang, maar vooral ook hoe het werk daadwerkelijk wordt uitgevoerd.

Zelfstandigen in een driehoeksrelatie

Ook bij zelfstandige inzet in opdracht van een derde – bijvoorbeeld via een bemiddelingsbureau of payrollconstructie – ontstaan vragen over gezag, aansprakelijkheid en verzekeringsplicht. Dit onderwerp wordt uitgebreider behandeld op de pagina over zelfstandigen en opdrachtovereenkomsten, maar is ook in driehoeksverhoudingen van belang.

Tot slot

Zodra meerdere partijen betrokken zijn bij de inzet van personeel, vervaagt het juridische kader. Maar dat maakt het niet vrijblijvend. Wie verantwoordelijk is voor arbeidstijden, arbeidsvoorwaarden, veiligheid of verzekeringen moet vooraf duidelijk zijn. Zeker bij internationale inzet of innovatieve werkvormen is zorgvuldige contractering en juridische toetsing onmisbaar.

Deze tekst is bedoeld als algemene toelichting. Er worden op dit moment geen juridische diensten aangeboden of opdrachten aangenomen.